Aanleren

Vaak doen, steeds makkelijker

Geschreven door Ruby en Danya op 13 januari, 2019

Aanleren

Ken je die uitspraak: ‘als je iets maar vaak genoeg herhaald, wordt het vanzelf makkelijker’? Dit horen we vaak als we iets niet durven. Het betreft voornamelijk sociale situaties.

Danya: Ik denk eigenlijk wel dat het klopt. Wat ik alleen niet denk, is dat de snelheid waarmee het bij mij makkelijker wordt, ervoor gaat zorgen dat ik mee ga maken dat het ook makkelijk voelt. Als ik tachtig ben, loop ik waarschijnlijk nog steeds een terrasje voorbij omdat het mezelf ontnemen van een lekkere kop koffie makkelijker is dan het vragen van de rekening.

Ruby: Voor mij worden sociale situaties alleen makkelijker als de situatie hetzelfde blijft en ik heel vaak mee kan kijken en zien hoe iemand anders het tien keer voordoet. Het ruilen van kleding deed ik nooit. Nu ik bij een winkel een aantal keren heb gezien hoe vrienden van mij dat doen, durf ik het bij die winkel ook.

Danya: Ik onderneem heel veel niet wat ik eigenlijk wel graag wil. Eerlijk gezegd beschrijft dit precies wat ik het aller zuurste vind aan mijn autisme. Het beperkt mijn wereld enorm als ik niet regelmatig mijn sociale angsten en onzekerheden overwin.

Ruby: Laatst stonden we in de Bijenkorf. Ik had liefdesverdriet en Danya, met al haar empathisch vermogen, nam me mee om schoenen te kopen. De schoenen die ik wilde, zagen we staan, ik had hem in m’n handen maar deze autisten durfden natuurlijk niemand aan te spreken. Krampachtig stonden we midden op de schoenenafdeling in de hoop dat een verkoper naar ons toe zou komen. Dat was geen succes. De schoenen wel trouwens, die hebben we online besteld.

Nieuwe schoenen - Fila Ruby is inmiddels over haar liefdesverdriet heen.

Danya: Wat bij een ander een herhaling van zetten is, voelt als een compleet nieuwe situatie. Heb ik eindelijk alle moed verzameld mijn collega een vraag te stellen over mijn nieuwe werk dan is de tweede vraag stellen gevoelsmatig net zo’n bevalling. De sociale interactie verandert naarmate mensen elkaar vaker zien. Voor mij blijft het ingewikkeld om aan te voelen wanneer je van ‘Hoi, hoe gaat het met jou?’, naar ‘Hey pik, alles lekker?’ gaat.

Ruby: Lang geleden liep ik met onze ouders op de markt. Ik zag een shirtje hangen en wilde dat graag hebben. Mijn vader zei: ‘je mag het hebben, moet je het wel zelf kopen’. Je zult na het lezen van de tekst begrijpen dat ik het shirtje nooit heb gedragen. Met de wetenschap van nu, denken mijn ouders dat ze misschien vaker hadden moeten laten zien hoe een markttransactie precies werkt.

Comment Box is loading comments...