Vermoeidheid

Moe zijn kun je niet bewijzen

Geschreven door Ruby en Danya op 28 januari, 2019

Vermoeidheid

Hoewel je zou denken dat deze actieve, ondernemende, energieke, dynamische, opgewekte, voortvarende en sprankelende zusjes zelden tot nooit een gebrek aan energie hebben, is dat vaak niet het geval. We liggen regelmatig op apegapen.

Prikkelverwerking

Denk bij prikkels aan alles wat je ruikt, hoort, ziet, proeft of voelt. ’s Nachts verwerk je de prikkels van dag om weer voldoende energie te hebben om morgen door te komen. Bij ons (veel auti’s) werkt dit ook zo maar er komen meer prikkels binnen en de intensiteit van de prikkel is vaak groter. Meer uren slaap of rust is nodig om dat te verwerken.

Danya: Dit beïnvloed mijn leven erg! Na een halve dag ben ik soms zo moe dat ik in de overlevingsstand moet. Er is altijd een breekpunt waarna ik eigenlijk geen prikkels meer kan verdragen. Het liefst sluit ik mezelf af van de buitenwereld. Anders word ik kortaf, een wandelende tijdbom, omdat het niet meer op te brengen is om een normaal gesprek te voeren, de intensiteit van geluid en licht nemen bij mij erg toe. Alles is dan te veel.

Ruby: Als ik op mijn werk ben, bel ik vaak meteen naar huis om te vertellen hoe mijn dag is geweest. Thuis heb ik daar ook echt geen energie meer voor. Eenmaal de voordeur bereikt is er nog maar 1 ding dat telt, mijn bed!

Ik zei laatst tegen Tamara (mutti) dat ik het echt lastig vind dat als ik nu roep dat ik een drukke week heb gehad andere mensen me uitlachen bij het zien van m’n agenda. Voor anderen is dat misschien vakantie maar voor mij is dat gewoon een fulltime werkweek, 20 uur is 45 uur of zoiets.

Danya: Maandag, dinsdag en woensdag zijn mijn werkdagen. Iedereen die op woensdag roept: ‘Fijn weekend’ weet niet dat ik donderdag aan het zuurstof lig en vrijdag onder mijn dekbed vandaan kom alsof ik net een winterslaap achter de rug heb.

Ruby: Na volleybaltraining vertelde ik dat ik ook heel vroeg een afspraak had de volgende dag. Toen ik vertelde dat ik 9 uur de deur uit moest schoten ze in de lach. Wat ze niet kunnen weten is dat ik 10 uur moet slapen en aangezien de training afgelopen is om kwart over elf ik verhoudingsgewijs mezelf ook tot de vroege vogels mag rekenen.

rustmoment Ruby in een onesie

Ruby pakt haar rustmomentje.

Danya: Rustmomenten moet je echt goed inplannen om een beetje mee te kunnen doen in het leven. Als ik vrijdag zou werken dan heb ik op vrijdagavond en vermoedelijk ook op zaterdag geen sociaal leven.

Ruby: Gelukkig slaap ik overdag wel makkelijk steeds tussendoor, een groot talent. Als ik heb gewerkt en nog drie kwartier moet overbruggen dan slaap ik nog 40 minuten voordat ik weer ga trainen.

Vooraf rusten maakt het ook mogelijk om goed om te gaan met mijn FOMO (Fear Of Missing Out). Het lukte me om bij de meeste sociale activiteiten aanwezig te zijn en ook nog leuk te doen.

Danya: Lekker dat niet iedereen ziet dat je een beperking hebt maar soms wel lastig dat je dan het gevoel hebt dat je moet verdedigen waarom je niet alles kan opbrengen wat er normaal gesproken van iemand verwacht kan worden.

Ruby: Zeker als het gaat om hoe moe je bent. Vermoeidheid kun je ook niet bewijzen.

Danya: Misschien als je zonder make-up door het leven gaat?

Ruby: Au!

Comment Box is loading comments...